Oude fietsvrienden in mijn nieuwe land

Eind juni heb ik drie dagen meegefietst met 11 TCP-ers die een weekje kwamen fietsen in Schotland. Ik ga er vanuit dat een van hen het hele verhaal van deze tocht wel zal doen (ik was er ook slechts een deel van de rit bij), mijn verhaal is alleen maar een voetnoot.

Door Jasper Post

Vorig jaar ben ik verhuisd naar Schotland, wat ook het einde betekende van vijftien jaar meefietsen met de toerclub. Er was op dat moment al sprake van dat enkele TCP-ers dit jaar Schotland zouden komen fietsen en eind juni was het zo ver. Terwijl de groep op donderdag vanaf de boot de Highlands infietste, bracht ik met de auto mijn bagage naar het hotel van die avond, reed door naar het hotel van zondagavond en fietste zo’n 80 km terug naar het eerste hotel. Daar trof ik ’s avonds de groep.

schotland8Een leuk weerzien met mannen waar ik veel mee gefietst heb. Wolter Wolthers, die ik al ken sinds mijn eerste opbouwtocht bij de TCP in 1990. Heer-op-de-fiets Adri Mol (de kam is tegenwoordig niet meer nodig). Hans van der Does, ook deze vakantie weer een van de gangmakers (en niet alleen op de fiets). Jan van Leeuwen, met wie ik misschien wel het meeste gelachen heb per samen gereden kilometer. Onze eigenzinnige bandenplakker Ruud Jaspers (die ooit over kopwerk tegen mij zei: “De ouwe moeten eerst op.”). Clubsecretaris Peet van der Zwet, die deze vakantie penningmeester was. Clubpenningmeester Jacques Greeve (mooie gele schoenen Sjaak!) die tijdens deze tocht vakantie had van het penningen meesteren. Nuchtere routemeester Aart van der Kooij, die zelfs in Schotland schitterende tochten had weten uit te zetten. Sportman Cock Lok, die in de zwaarste beklimmingen doorbeet en kort achter twee rasklimmers bleef. En de altijd vrolijke Cees van der Helm en Arie Poot, voor mijn gevoel nog steeds nieuwkomers bij de club. Met niet te vergeten de clubs steun en toeverlaat Koos Vonk in de volgauto!

Op vrijdagochtend met de groep van start, een merkwaardig vertrouwd gevoel. Het zou vreemd moeten zijn om met deze mannen door mijn nieuwe thuisland te rijden, maar dat is het helemaal niet. Wellicht omdat ik in het verleden veel buiten Zuid-Holland heb gefietst met mannen van de TCP: op de Veluwe, in Zuid-Limburg, de Ardennen. Ik ben bij de groep gekomen voor de mooiste dagen. Hoewel ik in een jaartje Schotland en vroeger tijdens vakanties al heel wat moois gezien heb, valt mijn mond af en toe open van verbazing. Zoals na die lange, in delen opgesplitste klim ten oosten van Loch Ness, waar je op het hoogste punt gekomen wordt beloond met een verbluffend uitzicht. Ik vergeet de laatste meters bijna om nog te trappen! Daarnaast is er de gezelligheid tijdens de pauzes en na het fietsen, het (vele) eten ’s ochtends en ’s avonds en natuurlijk ’s avonds nog een biertje of wijntje. ’t Is tenslotte vakantie! Op zondagavond is het alweer tijd om afscheid te nemen. Door het regelmatige reizen naar Nederland en het bezoek dat ik hier krijg zit ik krap in mijn vakantiedagen, maar ik had toch graag nog langer met de groep meegewild. Uitgezwaaid door de hele groep ga ik op weg naar huis, voor mij slechts twee uurtjes in de auto.

Ik heb geen idee of ik ooit zal terugkeren naar Nederland, maar de kans dat ik mij nog in Pijnacker of omgeving zal vestigen is klein. Wat rest is mooie herinneringen aan vijftien jaar TCP en dit prachtige weekend in Schotland!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *